Fadl, S. (1998). Stylistics: Its Principles and Procedures. Cairo: Dar al-Shuruq

Selah Fadl'ın Üslup Bilimi: İlkeleri ve Prosedürleri ('Ilm al-Uslub: Mabadi'uhu wa Ijra'atuhu), modern dilbilimi geleneksel Arap retoriğiyle (Belaga) uyumlu hale getirerek edebi metinleri analiz etmek için bilimsel bir metodoloji sunan temel bir Arapça referanstır. Kitap üç ana bölümden oluşuyor. Bunlardan ilki, Fransız Okulu'nun günlük dilin duygusal değeri üzerindeki odağını, Alman İdealizminin dili ulusal ruha bağlı bireysel yaratıcılık olarak görüşünü ve İspanyol Eleştirel Hareketi'nin edebiyat eleştirisi ve dilbilim sentezini inceleyerek 20. yüzyılın başlarındaki üslup biliminin tarihsel gelişimini araştırıyor. İkinci bölüm, “üslup”un çok boyutlu tanımlarını sunarak teorik çerçeveyi oluşturuyor. Stilistiğin dilbilimden analitik araçları nasıl ödünç aldığını ve tamamen tanımlayıcı ve yorumlayıcı kalarak kendisini geleneksel kuralcı retorikten nasıl ayırdığını vurguluyor. Son bölüm, standart dilsel normlardan sapmanın okuyucu üzerinde nasıl sanatsal bir etki yarattığını analiz ederek pratik uygulamalara, özellikle de "Sapma ve Yapısal Zıtlık" teorisine odaklanıyor. Fadl, kişisel zevkleri aşan nesnel, istatistiksel analizleri savunurken, sezgiyi bu sürecin en önemli başlangıç ​​noktası olarak kabul ediyor. Çalışma, üslûp bilimini, dil ve edebiyat arasında köprü kuran “yeni retorik” olarak tanımlayarak sona ermektedir.

يعد كتاب صلاح فضل الأسلوبية أصوله وإجراءاته (علم الأصول: مبادئه وإجرائه) مرجعًا عربيًا تأسيسيًا يقدم منهجية علمية لتحليل النصوص الأدبية من خلال التوفيق بين اللسانيات الحديثة والبلاغة العربية التقليدية. ويشتمل الكتاب على ثلاثة أقسام رئيسية. يستكشف الأول التطور التاريخي للأسلوبية في أوائل القرن العشرين، ويدرس تركيز المدرسة الفرنسية على القيمة العاطفية للغة اليومية، ونظرة المثالية الألمانية للغة باعتبارها إبداعًا فرديًا مرتبطًا بالروح الوطنية، وتوليف الحركة النقدية الإسبانية للنقد الأدبي واللسانيات. ويحدد القسم الثاني الإطار النظري، ويقدم تعريفات متعددة الأبعاد لـ "الأسلوب". وهو يسلط الضوء على كيفية استعارة الأسلوبية الأدوات التحليلية من اللغويات مع تمييز نفسها عن البلاغة الإرشادية التقليدية من خلال البقاء وصفيًا وتفسيريًا بالكامل. ويركز القسم الأخير على التطبيقات العملية، ولا سيما نظرية "الانحراف والتباين الهيكلي"، حيث يحلل كيف يؤدي الانحراف عن المعايير اللغوية القياسية إلى خلق تأثير فني على القارئ. وبينما يدعو فضل إلى التحليلات الإحصائية الموضوعية التي تتجاوز الذوق الشخصي، فإنه يعترف بالحدس كنقطة انطلاق حاسمة لهذه العملية. ويختتم العمل بتعريف الأسلوبية على أنها "البلاغة الجديدة" التي تربط بين اللغة والأدب.

Selah Fadl’s Stylistics: Its Principles and Procedures (’Ilm al-Uslub: Mabadi’uhu wa Ijra’atuhu) is een fundamentele Arabische referentie die een wetenschappelijke methodologie presenteert voor het analyseren van literaire teksten door de moderne taalkunde te harmoniseren met de traditionele Arabische retoriek (Balagha). Het boek bestaat uit drie hoofdsecties. De eerste onderzoekt de historische ontwikkeling van de stilistiek aan het begin van de 20e eeuw, waarbij de focus van de Franse School op de emotionele waarde van het alledaagse taalgebruik wordt onderzocht, de visie van het Duitse Idealisme op taal als individuele creativiteit die verbonden is met de nationale geest, en de synthese van literaire kritiek en taalkunde door de Spaanse Kritische Beweging. Het tweede deel stelt het theoretische raamwerk vast en biedt multidimensionale definities van ‘stijl’. Het benadrukt hoe de stilistiek analytische instrumenten ontleent aan de taalkunde en zich tegelijkertijd onderscheidt van de traditionele prescriptieve retoriek door volledig beschrijvend en interpretatief te blijven. Het laatste deel richt zich op praktische toepassingen, met name de theorie van 'Afwijking en structureel contrast', waarbij wordt geanalyseerd hoe afwijken van standaard taalkundige normen een artistieke impact op de lezer creëert. Terwijl Fadl pleit voor objectieve, statistische analyses die de persoonlijke smaak overstijgen, erkent hij intuïtie als het cruciale startpunt van dit proces. Het werk besluit met de definitie van stilistiek als de ‘nieuwe retoriek’ die taal en literatuur overbrugt.

Selah Fadls Stilistik: Seine Prinzipien und Verfahren (’Ilm al-Uslub: Mabadi’uhu wa Ijra’atuhu) ist ein grundlegendes arabisches Nachschlagewerk, das eine wissenschaftliche Methodik zur Analyse literarischer Texte durch Harmonisierung moderner Linguistik mit traditioneller arabischer Rhetorik (Balagha) vorstellt. Das Buch besteht aus drei Hauptabschnitten. Der erste untersucht die historische Entwicklung der Stilistik im frühen 20. Jahrhundert und untersucht den Fokus der französischen Schule auf den emotionalen Wert der Alltagssprache, die Sichtweise des deutschen Idealismus auf Sprache als individuelle Kreativität, die mit dem Nationalgeist verbunden ist, und die Synthese von Literaturkritik und Linguistik in der spanischen kritischen Bewegung. Der zweite Abschnitt legt den theoretischen Rahmen fest und bietet mehrdimensionale Definitionen von „Stil“. Es wird hervorgehoben, wie die Stilistik analytische Werkzeuge aus der Linguistik übernimmt und sich gleichzeitig von der traditionellen präskriptiven Rhetorik dadurch unterscheidet, dass sie ausschließlich beschreibend und interpretativ bleibt. Der letzte Abschnitt konzentriert sich auf praktische Anwendungen, insbesondere auf die Theorie der „Abweichung und des strukturellen Kontrasts“, und analysiert, wie das Abweichen von Standardsprachnormen eine künstlerische Wirkung auf den Leser hat. Während Fadl sich für objektive, statistische Analysen einsetzt, die über den persönlichen Geschmack hinausgehen, erkennt er die Intuition als entscheidenden Ausgangspunkt dieses Prozesses an. Die Arbeit schließt mit der Definition der Stilistik als der „neuen Rhetorik“, die Sprache und Literatur verbindet.

La stylistique de Selah Fadl : ses principes et procédures (’Ilm al-Uslub : Mabadi’uhu wa Ijra’atuhu) est une référence arabe fondamentale qui présente une méthodologie scientifique pour analyser les textes littéraires en harmonisant la linguistique moderne avec la rhétorique arabe traditionnelle (Balagha). Le livre comprend trois sections principales. La première explore le développement historique de la stylistique au début du XXe siècle, en examinant l’accent mis par l’école française sur la valeur émotionnelle du langage quotidien, la vision de l’idéalisme allemand selon laquelle la langue est une créativité individuelle liée à l’esprit national et la synthèse de la critique littéraire et de la linguistique du mouvement critique espagnol. La deuxième section établit le cadre théorique, proposant des définitions multidimensionnelles du « style ». Il met en évidence comment la stylistique emprunte des outils analytiques à la linguistique tout en se distinguant de la rhétorique prescriptive traditionnelle en restant entièrement descriptive et interprétative. La dernière section se concentre sur les applications pratiques, en particulier la théorie de la « déviation et contraste structurel », analysant comment la divergence par rapport aux normes linguistiques standard crée un impact artistique sur le lecteur. Alors que Fadl préconise des analyses statistiques objectives qui transcendent les goûts personnels, il reconnaît l’intuition comme le point de départ crucial de ce processus. L’ouvrage se termine en définissant la stylistique comme la « nouvelle rhétorique » reliant le langage et la littérature.